De een gaat het makkelijker af dan de ander. Sommigen hechten aan de routine van alledag en voelen zich daar ook plezierig bij. Gelukkig maar, want de meeste dingen moeten elke dag opnieuw weer kloppen. Van Kapellerput verwacht u elke dag weer hoogstaande gastvrijheid om uw bijeenkomst te laten slagen. U wenst vanzelfsprekend dat we aan uw verwachtingen voldoen en dat we afspraken die zijn vast gelegd nakomen. Bijeenkomsten op Kapellerput zijn voor de meeste organisaties in zekere zin unieke, speciale gebeurtenissen. Voor onze medewerkers zijn het grotendeels dagelijks terugkerende activiteiten die zij met grote betrokkenheid, gastvrijheidsgevoel en vakbekwaamheid voor u leveren.
Maar elke organisatie heeft ook behoefte aan vernieuwende ideeën en de ontwikkeling van nieuwe diensten en producten. Dat vraagt om grensverleggend denken en handelen. Om creativiteit. Om lef. En gelukkig kennen we allemaal collega’s die zich ongemakkelijk gaan voelen als er niet genoeg nieuwe dingen gebeuren. Of niet snel genoeg. Als ze te lang met hetzelfde bezig moeten zijn. Zij zwengelen vernieuwing aan.
Als gast van Kapellerput verwacht u natuurlijk ook van ons dat we vernieuwen. Dat we de goede zaken weliswaar houden als ze zijn maar ook dat we tijdig vernieuwen om uw toekomstige bijeenkomsten succesvol te kunnen laten verlopen. Dat we met u meedenken over faciliteiten , sfeerbeleving, diversiteit van ontmoetingsmogelijkheden. Bijvoorbeeld om met jongere generaties effectief te kunnen werken; of om een omgeving te scheppen die creativiteit, innovatie en probleemoplossing stimuleert.
Het succes zit er in dat in een bedrijf een gezonde balans bestaat tussen behoud en vernieuwing. Dat er een goede en open dialoog is tussen “routiniers” en “vernieuwers”. Dat routiniers niet altijd op de rem staan (ja maar…) en dat vernieuwers niet te ver voor de troepen uitlopen.
Een grensverleggend ondernemer pur sang is Wim Claessen. Hij is eigenaar van landgoed Altembrouck. Hij noemt zich boer, en is houder van een kudde Wagyu runderen. Hij was daarvoor uitvinder en media ondernemer:
‘Op de middelbare school stond ik eens op het voetbalveld. Ineens kreeg ik de bal. Plots werd er van alle kanten geschreeuwd: “Hier die bal!” “Heb ik eindelijk de bal, ben ik hem zo weer kwijt”, dacht ik toen. Daar heb ik geleerd dat je je niets moet aantrekken van andere mensen. Ik ben gaan rennen met de bal. Bij het doel stonden te veel mensen. Ik ben gaan rennen en bleef doorrennen. Over de lijn.’ ‘Ik zag een nieuw speelterrein. Een nieuwe markt met twee lege doelen. Daar lagen de kansen! Ik heb de bal in het doel geschoten. Voor mij was dat een overwinning. Vervolgens hoefde ik nooit meer naar gymnastiek toe.’ (Uit: Financieel Dagblad 5.12.2009).
Jeu Bressers